آقای جهان، تولدت مبارک

نمی دونم کی میای . خودت هم نمی دونی. کاش اینقدر دیر نمی کردی که بهانه گیرها راحت بتونن انکارت کنن. هرچند دلهای پاک و ضمیرهای روشن هرگز انکارت نکردند. اصلا به این چیزها نیستش کهقلب!( چی دارم می گم من؟- خواستم خودمونی صحبت کنم)ماچ

ولی ترو خدا بیا، هرچند تبدیل به یک ارزوی دور و دراز شده اومدنت. همه دیگه فکر می کنیم وقتی میای که ما دیگه نیستیم...

ولی،

ترو خدا زودتر بیا.....